beesoft.org: a page for c/c++ programmer

C++. Wstep

Ogolnie rzecz biorac program C++ sklada sie z tekstowych plikow zrodlowych, zawierajacych kod programu zapisany przy uzyciu slow jezyka C++. W kodzie zdefiniowany jest jeden, i tylko jeden, punkt startowy (main) i co najmniej jeden punkt konczacy program.

Bardzo czesto pojecia 'plik zrodlowy' uzywa sie w odniesieniu do plikow, w ktorych zwyczajowo umieszcza sie kod, posiadajacych rozszerzenie cpp (takze cc, cxx). Dodatkowo nieodzownym elementem programu sa tzw. pliki naglowkowe (ang. header), ktore najczesciej maja rozszerzenia h lub hpp (czasami takze hxx).
Jest dobrym zwyczajem, ze piszac kod klasy uzywa sie do tego dwa pliki, plik z kodem definiujacym klase (cpp) oraz plik naglowkowy zawierajacy jej deklaracje (h). Wiecej, te dwa pliki opisuja ta i tylko ta klase. Nic wiecej.
Jest to oczywiscie dobry zwyczaj, oznacza to, ze czasami stosowane sa odstepstwa od tej zasady.
Ale ogolnie rzecz biorac, nalezy sie tej zasady trzymac.

Start programu

Na poczatku programu jest i byc musi funkcja o nazwie 'main'. Nie 'Main' czy 'MAIN', ale wlasnie 'main'.
Do niej to system operacyjny, po wykonaniu odpowiednich czynnosci inicjujacych niezbednych w momencie startu programu, przekazuje sterowanie. Od niej nasz program moze zaczac cokolwiek robic. Co prawda funkcja 'main' pelni role wyjatkowa, ale z punktu widzenia programisty jest po prostu funkcja.
Zgodnie ze standardem C++ tylko dwie nastepujace definicje funkcji 'main' sa przenosne:

int main();
int main( int argc, char* argv[] );

Tak jak powyzej pokazano, wymagane jest okreslenie zwracanego typu jako 'int'. Funkcje 'main' powinno sie konczyc instrukcja 'return', ktora ma zwracac wartosc typu 'int'. Nie jest to niezbedne, gdyz jesli nie zrobi tego programista instrukcja 'return 0' zostanie zdefiniowana niejawnie. Oznacza to, ze nie wpisanie wlasnego 'return' powoduje zwrocenie do systemu zawsze wartodci 0. Symbolizuje to, ze dzialanie programu zakonczylo sie sukcesem. Inne wartosci pelnia role kodow bledow, ktore wystapily podczas dzialania programu.
W wersji dwuparametrowej funkcja otrzymuje od systemu operacyjnego parametry uzyte w momencie wywolania programu. To, ktory sposob uzyjemy zalezy tylko i wylacznie od nas. Wersji z dwoma parametrami uzywamy wowczas, gdy przewidujemy interakcje z uzytkownikiem wywolujacym program. W ten sposob uzytkownik uruchamiajac program moze przekazac nam jakies informacje, a my mozemy je odczytac i stosownie zmodyfikowac (lub nie) zachowanie sie programu.